Atheneum

Tijdens het 3e "Breugeljaans Tejaterkaffee" bracht Scapino deze goddelijke komedie.

Een oud en rustig dorpscafeetje – pardon, “Parochiehuis”! – wordt uitgebaat door Stella Maes. Haar man Cesar, een onderwijzer die in zijn ziekteverlof herstelt van een hartoperatie en hun afgestudeerde dochter Chelsy, ongehuwde moeder van Kenjieke, helpen een handje in de zaak. Mijnheer pastoor zou echter liever een “deftige” familie als uitbater zien van zijn etablissement en heeft al stiekem kandidaat overnemers op het oog: mevrouw en mijnheer Waerzeggers. De dag begint heel normaal. Een paar vaste klanten zitten iets te drinken. Willem – de Zwijger – hangt op zijn normale stek aan de toog en Jeanneke en Frie genieten aan tafel van een Cointreauke. Ze zijn allebei van “hunne vent” af en wonen op kosten van het OCMW in het vrouwenvluchthuis De Biekorf. Dochter des huizes Chelsy kuist het café – pardon, “Parochiehuis”! – en Cesar leest zijn gazet terwijl Stella, de cafébazin – pardon, “gerante”! – achter de toog staat... Dan komt Flor, de ex van Jeanneke nog eens een poging ondernemen om haar weer mee terug naar huis te krijgen. Het leven gaat zijn gewone gangetje, tot plots een mysterieuze, wat haveloze zatlap binnenkomt, een plaatsje zoekt aan de toog en... een Duvel bestelt. Willem, die halvelings een oogje heeft op Jeanneke, neemt het voor haar op tegen Flor. Het komt tot een vechtpartij en Willem krijgt plots wel heel onverwachte steun van de onbekende aan de toog. Cesar belt ondertussen de politie en als die even later binnenvalt om orde op zaken te stellen... blijkt dat de vreemdeling Theo heet. Niemand weet wie hij is of waar hij vandaan komt. Het enige wat ze wel zeker weten, is dat hij een beetje zat is. Zat, van den Duvel... liefst een koude Duvel. Theo noemt zichzelf echter God... vroeger geschreven met een hoofdletter, maar tegenwoordig dikwijls met een klein “g‐ke”... Hij is dus duidelijk ontsnapt uit een gesticht, denkt iedereen. Een zotte zatlap of een zatte zot... of toch... God? Veel kijkplezier!